zaterdag 25 maart 2017

Maart - een maand vol met uitdagingen

Eind februari kreeg ik al in de gaten dat de maand maart een maand vol met uitdagingen zou worden voor ons gezin en voor familieleden in onze directe omgeving.

Op 2 maart begon het gelijk met een grote uitdaging voor onze jongste zoon. Hij had hard geleerd voor zijn theorie-examen voor zijn rijbewijs en vol goede moed gingen we samen naar Leusden. Tegen alle verwachtingen in (hij was thuis namelijk nog voor geen enkel proefexamen geslaagd) haalde hij zijn theorie in één keer. Geweldig fijn voor hem. Nu kan hij zijn praktijklessen ook gaan inplannen omdat hij graag deze zomer zijn rijbewijs wil gaan halen i.v.m. zijn vervolgstudie eind augustus.
Voor mij persoonlijk was deze dag ook weer een overwinning want ik moest natuurlijk de snelweg op. Ik kan het prima en ging allemaal goed, maar het léuk vinden, nee.. dat zal wel nooit komen denk ik.

Op 5 maart is onze jongste zoon begonnen met het trainen voor de Vierdaagse. Hij wil met een vriend samen de 50 km gaan lopen in Nijmegen. De eerste dag was lang en zwaar maar ze hebben er samen ook erg van genoten. Er zullen ongetwijfeld nog meer trainingsdagen volgen maar ondanks de uitdaging, ziet hij er erg naar uit.

Op 6 maart is onze oudste zoon begonnen met zijn nieuwe baan als hovenier. Hij mocht komen werken bij het bedrijf waar hij ook al lange tijd stage had gelopen en is erg blij dat hij hier kan gaan werken aan zijn toekomst. Hij is er erg blij mee!

Op 6 maart moesten we helaas ook een moeilijke beslissing nemen. We hebben deze dag onze lieve, trouwe labrador moeten laten inslapen. Het is niet echt een uitdaging te noemen maar het was wel een flinke hobbel die we moesten nemen met elkaar. En wat missen we dat lieve beest...

Op 9 maart mocht ik naar de tandarts. Nu was er op zich niets bijzonders aan de hand en ik hoefde alleen maar een klein gaatje te laten vullen (na 10 jaar niets gehad te hebben) maar echt leuk vind ik de tandarts niet. Maar goed... ook kleine dingen kunnen soms grote uitdagingen zijn ;)

Op 17 maart hadden we een afspraak bij een fokker van Vizsla's in Emst. We zijn ons aan het oriënteren om te kijken wat voor hond we eventueel weer zouden willen. Het ziet ernaar uit dat we in aanmerking komen voor een pup maar helemaal zeker is alles nog niet. Mocht het doorgaan, dan zal ik hier onderhand meer over schrijven op mijn weblog www.natuurlijkdeveluwe.nl
Een pup opvoeden zal een echte uitdaging worden maar we vinden het als gezin ook wel erg leuk.

Op 19 maart liep mijn man Bram opnieuw een marathon. Het was al zijn derde maar toch... het blijft best zwaar. De trainingen zijn allemaal goed verlopen, hoewel het best wel pittig was om in weer en wind te lopen maar hij heeft het opnieuw gered. Ik ben reuze trots op hem!

Op 20 maart heb ik mijn nieuwe kinderboek 'Het Raadsel van de Bosvrienden' gepubliceerd. Het is nog niet helemaal klaar maar ik hoop er de komende week meer aandacht aan te besteden op mijn weblog www.eenpassievoorschrijven.blogspot.nl. Houd dat blog in de gaten voor meer nieuws.

Op 21 maart werden we blij verrast. Deze dag was niet zozeer een uitdaging maar wel een grote verrassing. Onze oudste dochter Anne is namelijk ten huwelijk gevraagd door haar vriend. We zijn erg blij met dit mooie nieuws. Voor henzelf wordt het natuurlijk wel een spannende periode. Ze zullen veel moeten gaan regelen en plannen. Erg leuk.

Onze jongste zoon had op donderdag 23 maart zijn laatste toetsperiode van het VWO erop zitten. Het is nu afwachten wat de cijfers worden de komende week. Hij zal zich de komende weken moeten gaan voorbereiden op de centrale examens in mei en dat zal hem best wat moeite gaan kosten want hij heeft een pittig vakkenpakket. Hij werkt er hard voor en we hebben er vertrouwen in dat hij het gaat redden.

Nu heb ik natuurlijk zomaar wat gebeurtenissen uit het gezin genoemd maar ook buiten het gezin zijn er de nodige dingen die spannend zijn de komende tijd. Familieleden krijgen uitslagen van onderzoeken en operaties worden ingepland. Ook ben ik zeer benieuwd wat voor kabinet we krijgen in Nederland en hoe dat zich allemaal ontwikkelen zal. Gelukkig mogen we in alles vertrouwen op onze Hemelse Vader. Hij heeft alles in Zijn hand en hij weet van onze uitdagingen, moeilijkheden en onze dankbaarheid. Onlangs schreef ik er een gedicht over op mijn weblog Christenleven.




donderdag 16 maart 2017

Het pindakaasboek - Jennifer Foster & Lianne Koster

Pindakaas, wie is er niet groot mee geworden? Een boterham met pindakaas kent iedereen en in bijna ieder huis vind je wel een potje. Maar wist je dat je met pindakaas ook heerlijk kunt koken? 
Toen ik vorige week een recensie-exemplaar van 'Het pindakaasboek' opgestuurd kreeg, was ik blij verrast. De buitenkant van het boek ziet er fris en aantrekkelijk uit. Toen ik het opensloeg, liep het water mij letterlijk in de mond. Vooral pindakaas in combinatie met chocola vind ik altijd erg lekker!

Het Pindakaasboek
Het boek is verdeeld in vier delen: EET, SNACK, SNOEP en DRINKS
Zo vind je onder het hoofdstuk EET bijvoorbeeld koolsalade, pindakip, een patatje vrede met sausjes en pindahummus.
Het hoofdstuk SNACK dat uit 17 recepten bestaat, is ook voorzien van allerlei heerlijkheden. Zo vind je er pindamoutrepen, bananenbrood, dadel-kokosballen en erwtenchips. Het derde hoofdstuk dat de titel SNOEP heeft meegekregen, bevat wat mij betreft de meest aantrekkelijke afbeeldingen. De chocoplak ziet er uit om zo in te bijten. Ook de pindabrownie en ijsbar zien er heerlijk uit. 
Het laatste hoofdstuk met DRINKS is het meest verrassend. Wat dacht je van warme pindachocolademelk of een heerlijke ontbijtshake of zelfs pindalikeur?

Met 'Het pindakaasboek' tover je met een simpele pot pindakaas en een aantal andere ingrediënten fantastische gerechten op tafel. Je kunt je laten inspireren door de creatieve tips en bijzondere suggesties om meer uit een potje pindakaas te halen. Want waarom zou je dit smeerbare goud alleen op je boterham gebruiken? 

Pindakip
Al vaker heb ik geschreven over het weblog van mijn zus Martine van den Brink. Zij maakt de heerlijkste gerechten. Deze keer vond zij het leuk om een recept uit 'Het pindakaasboek' te maken. Je kunt het HIER teruglezen op haar weblog www.dekeukenvanmartine.nl

Jennifer Foster en Lianne Koster - de schrijfsters van het boek - werken samen onder de naam Cookart. Studio Cookart houdt zich als foodinspirator bezig met alles wat met eten te maken heeft. Van het ontwikkelen en uitvoeren van een foodexperience, tot het neerzetten van een merkidentiteit. Daarnaast inspireren ze mensen meer uit eten te halen en met een andere blik naar eten te kijken. Met een oog voor styling en alles wat mooi is, geven beide dames een inkijk in de wereld van stijlvol eten. Eten is meer dan een primaire levensbehoefte, eten hoort volgens Studio Cookart een feestje te zijn!
Na hun eerste boek 'Cookart, De kunst van het eten' is 'Het pindakaasboek' een prachtige opvolger.


Jennifer Foster en Lianne Koster

donderdag 23 februari 2017

Verschillen tussen een- en tweeverdieners groeien. Bereken het verschil!


Eenverdieners gingen er afgelopen jaren 2,4% op achteruit in koopkracht. Hoe kan dit?
Omdat de regering iedereen wil verplichten om betaald te gaan werken. Het kabinet-Balkenende van CDA, PvdA en CU zette in 2009 een belangrijke wissel om door de ‘overdraagbare heffingskorting’ af te bouwen. Daardoor kregen eenverdieners het stukken zwaarder, zodat de echtgeno(o)t(e) gedwongen is om óók te gaan werken.
Ongeveer vierhonderdduizend gezinnen zijn hiervan de dupe, vaak zonder dat ze het zelf weten. In ruime meerderheid gaat het om gezinnen waar:
  • iemand chronisch ziek of gehandicapt is.
  • de partner langdurig werkloos is.
  • een van de partners met pensioen is of nog studeert.
  • de moeder of vader voor de kinderen zorgt.

Het wordt, zoals de SGP zegt, tijd voor reparatie! Het kan namelijk veel eerlijker. Het zal niemand verrassen dat deze politieke partij de initiatiefnemer is achter de gisteren gelanceerde rekenhulp. De partij staat bekend als een fervent tegenstander van de maatregelen tegen eenverdieners. Eerder dit jaar werd bekend dat eenverdieners inmiddels tot zes keer meer belasting betalen dan tweeverdieners. Wat bijna niemand weet is dat:
  • Eén op de vier eenverdieners een vrouw is
  • Eenverdieners het meest stemmen op PVV en VVD
  • Het kabinet Balkenende IV besloot tot afbouw algemene heffingskorting
  • Bij de meeste eenverdieners deze situatie onvrijwillig is
Kees van der Staaij kreeg assistentie van Eline Peters. Zij heeft samen met haar man vijf kinderen. Haar man heeft een betaalde baan en zij doet veel vrijwilligerswerk naast haar werk in het gezin. Eline en haar man betalen als eenverdienersgezin bijna negenduizend euro extra belasting per jaar, zo blijkt uit het invullen van de rekenhulp.

Wil jij zien hoe jij (als gezin) misschien ook wordt benadeeld? Bereken het via www.eenverdiener.nu

www.eenverdiener.nu 


vrijdag 17 februari 2017

Waarom doen vrouwen te veel?

Misschien heb je op één van mijn andere blogs al wel gelezen dat ik veel boeken uit mijn eigen boekenkast aan het herlezen ben.
Een deel van deze boeken gaat met name over time- en levensmanagement, prioriteiten stellen, druk zijn en keuzes maken. Deze onderwerpen zijn heel actueel en blijven mij bezighouden en ik denk dat (hoewel ik een heel eind op de goede weg ben) dit toch iets is waar ik mijn leven lang mee bezig zal zijn. Er is zo veel (te doen) en er wordt zo veel van ons gevraagd dat het goed is om al biddend hiermee bezig te zijn en uiteindelijk alleen te doen wat God van mij vraagt. Niet meer en niet minder.

In januari ben ik begonnen in het boekje 'Vrouwen die te veel doen' dat geschreven is door Patricia Sprinkle. Het is al een jaar of tien geleden uitgegeven maar eigenlijk blijft het actueel. Veel vrouwen, en met name ook moeders (met jonge kinderen) zijn druk. Soms lijkt het wel of ze steeds drukker worden en er elke dag nóg iets meer van hen verwacht wordt. In mijn vorige blogbericht refereerde ik daar ook al aan.

Zonder nu de inhoud van het héle boek te delen, wil ik graag een aantal redenen noemen die een oorzaak kunnen zijn van stress. Ik vond deze lijst - die ik ooit eens gemaakt heb - met potlood achterin het boek geschreven. Vaak wil je namelijk te veel doen omdat:
  1. Je het tot eer van jezelf wilt doen
  2. Je niet kunt kiezen
  3. Je trots bent
  4. Je dingen op je eigen manier wilt doen en het niet aan anderen wilt overlaten
  5. Je zelf dingen sneller kunt doen dan anderen
  6. Je denkt dat een ander het zelf niet kan
  7. Je te lang achter elkaar in dezelfde versnelling werkt
  8. Je dingen doet die niet bij je passen
  9. Een ander dingen van ons verwacht
  10. Je te weinig dingen doet die je echt leuk vindt
  11. Je stenen van ongenoegen meesjouwt
  12. Er zonden in je leven zijn die je niet hebt beleden
  13. Je vecht tegen een 'reus' (bv. verdriet of verslaving)
  14. Je geen doelen stelt
Zijn er punten die jou bekend voorkomen? Misschien is het goed om eens na te gaan waar de oorzaak hiervan precies ligt. Het helpt mij altijd enorm om dingen op te schrijven en er op deze manier (biddend) over na te denken. Het boekje zelf biedt overigens ook verschillende oplossingen. Als je het leuk vindt om te lezen, zou je het hier nog tweedehands exemplaar kunnen kopen. 


woensdag 15 februari 2017

Waar blijft de tijd?

'Waar blijft de tijd? Hoe krijg ik alle belangrijke dingen in het leven gedaan? Is dit jouw schreeuw om hulp? Er zijn heel wat dingen die je moet inpassen in een beperkt aantal uren. Tijd met God. Tijd met je man. Tijd met je kinderen. Tijd met familie en vrienden. Tijd voor jezelf - alsof je die ooit zou krijgen! Tijd voor het onverwachte - dat zal beslist gebeuren! Het onverwachte, bedoel ik dan. Tijd om te winkelen. Tijd om iets lekkers te bakken en naar je uitwonende kinderen te sturen. Hoe moet je dat allemaal voor elkaar krijgen? Er zijn dagen dat het moeilijk is om de gedachte alleen al te bevatten. Maar sta eens even stil en herinner jezelf eraan dat het allemaal om prioriteiten draait. Gods prioriteiten voor je leven. Als God je ultieme prioriteit is, zal al het andere op zijn plek vallen.'

Dit stukje komt uit het boekje 'Een moeder naar Gods hart' van Elizabeth George.

Wist je al dat er binnenkort een nieuw boek van haar verschijnt? Ik verheug mij erop en mag er een recensie over schrijven. Ook  mag ik twee exemplaren weggeven van het nieuwe boek 'Overdenkingen van een vrouw naar Gods hart'. Houd mijn weblogs in de gaten via www.wendyborn.nl 


donderdag 26 januari 2017

Afwezige ouders? Lastige kinderen

Dat steeds meer kinderen slecht eten, naar niets of niemand luisteren, of psychisch in de knoop zitten: sociaal pedagoog Gitty Feddema is er zeer ongerust over. Ouders moeten zich weer over hun kinderen ontfermen, en snel!


Afgelopen week stond er in de regionale én landelijke dagbladen een interessant artikel. Het is o.a. hier terug te lezen. Voor mij persoonlijk sprong dit gedeelte eruit:

Dit klinkt ouderwets. Terug naar de jaren 50?
‘Ik zeg niet: laat de moeders weer achter het aanrecht kruipen. Ik zeg: laat vaders en moeders het sámen doen, in overleg. Het heeft niks met oubolligheid te maken, het heeft te maken met de constatering dat ouders nu wel kinderen willen, maar er nauwelijks tijd voor willen maken. En dat kan niet. Een kind is geen ding dat je af en toe tevoorschijn haalt en weer wegstopt als het niet goed uitkomt. Een kind verdient aandacht, liefde, tijd. Daar gaat het me om. Om de basale rechten van een kind dat er niet om vraagt om soms wel met zo'n elf opvoeders te maken te krijgen. Want ik zie de crèche met wisselende leidsters soms als een vorm van gesubsidieerde kinderverwaarlozing.’ 

Zoals gezegd, het is een interessant artikel. Ik ben het niet met alles eens maar de kern is duidelijk:

Een kind verdient aandacht, liefde en tijd.



maandag 23 januari 2017

Te veel spullen in huis?

In  mijn vorige blogbericht kondigde ik al aan dat ik het komende jaar ons hele huis eens naloop op overtollige spullen. Ik weet het, het is misschien een beetje een 'hype' om te ontspullen maar ik heb ook vorig jaar al ervaren dat het echt werkt. Niet alleen ons huis wordt leger en overzichtelijker maar ook mijn hoofd wordt er opgeruimder van☺

In het Nederlands Dagblad las ik afgelopen week een leuk stukje van Gera van den Berg (41) dat ik graag met jullie deel. Ze heeft een gezin met vijf kinderen. Ze gaat voor een minimalistische levensstijl en geeft graag consumindertips.

Heb je te veel spullen in huis en wil je schoon schip maken? Begin met kleine projecten. Daarmee boek je snel resultaat en krijg je vanzelf de smaak te pakken. Neem de keukenla, die vol ligt met openers, scharen, elastiekjes en pennen. Kieper de inhoud op tafel en verdeel alles in vijf groepen.

1. Houden op dezelfde plek (gebruik je het graag en vaak?)
2. Houden op een andere plek (de schroevendraaier gaat terug in de gereedschapskist)
3. Weggeven/verkopen (wat moet je ook met zes bieropeners?)
4. Repareren/hergebruiken (bot mes laten slijpen)
5. Weggooien (kapot en niet te repareren)

Alleen de spullen uit groep 1 en (uiteindelijk) 4 mogen terug in de la. Pak elke dag zo’n klus op. Moet je eens kijken hoe ver je na een maand bent. Succes verzekerd.


Wil je het (gratis) artikel lezen? Lees dan hier verder. 
Gera schrijft overigens veel vaker over ontspullen en opruimen in het ND. Je kunt haar artikelen hier teruglezen. 

Misschien vind je het ook leuk om eens te kijken op het weblog van Gera: www.minimalismeineengezin.nl 


donderdag 12 januari 2017

Voeden of vullen?

Sinds mijn zus een aantal jaren veel gezonder is gaan eten door o.a. minder koolhydraten te gebruiken, ben ik in ons gezin ook veel bewuster met voeding en voedselbereiding bezig. Het afgelopen half jaar ben ik op donderdagmorgen meestal in de keuken te vinden om allerlei lekkere dingen te maken. Vanmorgen ben ik ook druk bezig geweest. Een kleine impressie:

Allereerst heb ik de kippenbouillon - die ik gisteravond al getrokken had - afgemaakt. Ik heb weer vier liter voor in de vriezer. Je kunt de kip niet direct zien maar in elke literbak zit ook vlees van één kippenpoot. Wanneer ik de soep weer ontdooi maak ik het af met kippenbouillonpoeder (zonder toegevoegde E-nummers) en een handjevol taugé of een bakje champignons. Je kunt er nog veel meer aan toevoegen als je wilt. Ben je benieuwd naar het recept, kijk dan eens hier.


Vervolgens ben ik aan de slag gegaan met het voorbereiden van de maaltijd voor vanavond. Mijn man is gek op mijn zelfgemaakt witte bonenschotel met gehaktballetjes en ik heb deze alweer grotendeels klaar staan voor vanavond. Je kunt hier het recept vinden.



Het leek mij deze keer leuk om een nieuw recept te proberen en het is mosterdsoep met balletjes geworden. En ik moet zeggen dat hij prima gelukt is. Morgenavond hopen we van de soep te gaan genieten. Wil je het ook eens proberen, lees dan hier het recept. (De spekjes zitten er nog niet op maar die zal ik morgen uiteraard niet vergeten).



Meestal bak ik ook iets voor het weekend. Vanmorgen had ik zin om weer eens gewoon wat lekkere cupcakes te bakken. Het is zo leuk om te variëren en er telkens wat anders doorheen te doen.
Deze keer heb ik er gehakte walnoten en chocolade en wat kokos en amandelschaafsel aan toegevoegd. Je kunt het recept hier vinden. Op de foto staan er zes maar ik heb er in totaal 12 gebakken.


Tot slot heb ik nog mijn overheerlijke kip-kerriesalade gemaakt. Eigenlijk maak ik deze al maandenlang elke donderdag. Op vrijdagavond eten we dit graag met een stukje stokbrood of op wat komkommer. Kip-kerriesalade betekent hier: weekend!

Ik realiseer mij wel steeds vaker dat het bewuster bezig zijn met eten en voeding wel wat meer tijd kost. Eerst moet je natuurlijk bedenken wat je wilt eten (aangezien ik vaak voor een hele week het eten plan, kost dit soms best wat hoofdbrekens). Vervolgens moeten er boodschappen gedaan worden en moet het gerecht worden voorbereid. Tot slot mag er gekookt en/of gebakken worden. Wanneer je hier in huis de drie mannen ziet smullen, vraag ik me soms af of het al die voorbereiding waard is maar ik kan hier alleen maar 'ja' op zeggen. Het is geweldig om te zien hoe ze het waarderen en ervan genieten.

Graag wil ik ook nog even vermelden dat ik erg blij ben met alle adviezen die mijn zus Martine geeft. Ze geeft niet alleen goede tips over het eten zelf, ze heeft voor de meeste 'problemen' wel een oplossing. Als ik een ingrediënt niet in huis heb, weet zij vaak wel een alternatief. Ook met producten die over zijn, weet zij wel raad. Wil je meer weten over de keuken van Martine, bezoek dan eens haar weblog www.dekeukenvanmartine.nl  Ik weet zeker dat je wel een tijdje zoet bent en inspiratie opdoet☺


maandag 9 januari 2017

Een heerlijke 'traditionele' kerstvakantie

Tradities... elk gezin en elke familie heeft ze. Bij ons is de kerstvakantie bij uitstek een periode waarin we als gezin van veel tradities mogen genieten. Ik ben blij en dankbaar dat we als gezin twee fijne weken met elkaar mochten hebben.

De vakantie was overigens nog niet goed en wel begonnen of we kregen goed nieuws van onze oudste dochter en jongste zoon. Ze hadden op de vrijdagmiddag voor de vakantie allebei een tweede sollicitatiegesprek en hoorden dezelfde middag nog dat ze allebei aangenomen waren. Onze dochter heeft - na anderhalf jaar zoeken - eindelijk een baan gevonden waar ze haar creativiteit in kwijt kan en onze zoon heeft een werkplek voor zijn opleiding accountancy waar hij in augustus hoopt te starten. Erg leuk om onze vrije dagen met dit goede nieuws te beginnen.

Verder hebben we twee weken lang kunnen genieten van wat langer slapen. Doordeweeks gaat hier de wekker om 6.10 uur en wat is het dan fijn om iets langer te kunnen blijven liggen. Ook de oudste zoon hoefde niet vroeg naar zijn werk zodat het heerlijk stil was in huis 's morgens vroeg.

We moesten dit jaar wel even wennen aan het idee dat de kerstdagen al zo snel 'kwamen'. Meestal hebben we voor deze dagen nog wel een aantal dagen vrij maar voor ons gevoel was het 'ineens' Kerst. Al onze kinderen mét aanhang waren de Tweede Kerstdag bij ons thuis. Het was heerlijk om hen zo samen te zien. We hebben genoten ván en mét elkaar.

Na de kerstdagen hebben de mannen hier in huis hout gezaagd, gesjouwd en gekruid. Met hulp van de tractor met aanhanger van de a.s. schoonvader van onze zoon, kwam het hout vrij snel en makkelijk bij huis. Na afloop hebben we met elkaar gesmuld van zelfgemaakte erwtensoep en broodjes knakworst. Dit is ook een traditie die we - als het even kan - nog jaren willen voortzetten. In de tweede week hebben we met elkaar het hout gekloofd. De mannen met de bijl, en ik mocht helpen met de kloofmachine 😊


Op Oudejaarsdag heeft mijn man oliebollen gebakken. Ook zo'n overheerlijke traditie. Er blijken overigens steeds minder mensen te zijn die ze zelf bakken maar wij gaan stug door. We bakken ook voor een aantal andere familieleden die helemaal weg zijn van 'onze' bollen. Nergens zijn de oliebollen zo lekker als uit onze eigen keuken! De jongens hadden nog wat vuurwerk gekocht en hebben daar 's avonds van genoten. Zelf ben ik niet zo'n vuurwerkfan maar ja... het is gelukkig maar een dag per jaar en dan is het weer voor een jaar voorbij.


Verder hebben we de afgelopen twee weken veel gewandeld in het bos, hebben we (alleen en samen) hardgelopen, familie bezocht en geholpen in de huishouding en heb ik zelf héél veel gelezen. Mocht je nog eens een mooie roman willen lezen, dan kan ik de boeken van Karen Witemeyer van harte aanraden. Het zijn spannende en romantische boeken die makkelijk lezen. Van mijn Facebookloze leven heb overigens tot nu toe ook genoten. Het biedt ruimte om met andere dingen bezig te zijn en daar heb ik in de vakantie goed gebruik van gemaakt. De kleding in de kledingkasten is weer voor een groot gedeelte aangevuld en ook Marktplaats is weer groot aantal producten rijker (en inmiddels ook weer armer).

Onze jongste zoon is trouwens een fanatieke darter dus het WK darten hebben we met elkaar ook gevolgd op tv.
Mijn man heeft deze keer erg genoten van de week vrij ná alle feestelijkheden. Sinds lange tijd vielen de feestdagen zo dat er nog een hele week vrij was waarin er weinig dingen 'moesten'.

Nu ik dit zo allemaal schrijf, realiseer ik mij ook dat het niet zo vanzelfsprekend is dat we een relatief rustige vakantie hebben gehad. Je hoeft maar naar buiten te kijken (gladheid) of naar het Journaal of in de krant en je ziet wat er voor verschrikkelijke dingen gebeuren om ons heen. Voor veel mensen was deze kerstvakantie een periode van rouw en verdriet.

Vanmorgen is iedereen hier in huis weer aan de gang gegaan op het werk en op school. Onze jongste zoon heeft examens in het vooruitzicht in mei dus zal flink moeten leren de komende weken.
Zelf heb ik mijn nieuwe agenda al weer een week in gebruik en ik zie ernaar uit deze in de komende weken wat intensiever te gaan gebruiken. Jullie zullen er ongetwijfeld meer over lezen op dit weblog. (Zo heb ik ons huis bv. in 12 delen onderverdeeld en wil ik elke maand een vertrek of gedeelte uitvoerig opruimen, ontspullen en zo nodig herinrichten). Ik ben ook van plan om op dit blog wat vaker van dit soort 'alledaagse' berichtjes te schrijven. Ik merk dat ik dat zelf ook erg leuk vind om te lezen op blogs van anderen. Vaak steek je er weer dingen van op en kun je die gebruiken in je eigen gezin en huishouden.Managers van het gezin kunnen altijd tips gebruiken nietwaar?

Tot slot wijs ik graag nog op mijn bericht op een van mijn andere weblogs: 'Een passie voor schrijven'. Daar kun je mijn laatste schrijfnieuwtjes vinden.

Hoe was jullie kerstvakantie dit jaar? 




woensdag 14 december 2016

Dien de Here met vreugde en blijdschap



“Ik neem me ook vandaag weer voor om het volledig van Hem te verwachten. Dat is de reden waarom ik mijn dag naar alle oprechtheid met deze woorden kan beginnen: ‘Heerlijk – weer een dag om Jezus te dienen!’
Wist je dat het hebben van deze houding een opdracht is? In Psalm 100 staat: ‘Dien de Heer met vreugde.’ Met andere woorden: dat is niet slechts een optie. God met vreugde dienen is niet een goedbedoeld advies, alsof God zegt: ‘O ja, voor Ik het vergeet, zou je vandaag misschien af en toe even willen glimlachen terwijl je Mij dient? Dat zou Ik heel fijn vinden. Het zou geweldig zijn als je je houding een beetje kon aanpassen.’
Nee, dat wij de Heer met vreugde dienen is niet iets wat Hij prettig zou vinden (als we er toevallig aan denken of in een vrolijke bui zijn); het is een gebod.
Wie je ook bent en wat je omstandigheden op dit moment ook zijn, God geeft je de opdracht om Hem op een vreugdevolle manier te dienen. En die opdracht geldt voor iedereen, of je nu vanaf je nek verlamd bent en in een rolstoel zit, of dat je een ouder bent die zijn kinderen naar school brengt. Of je nu student bent, op weg naar college, of in een verpleegtehuis woont, of je voorbereidt op het leiden van een Bijbelstudie. Deze opdracht geldt voor mensen die voltijds voor een christelijke organisatie werken, voor huisvrouwen, voor mensen met een baantje als afwasser of parkeerwacht. Als zoon of dochter van God maakt het niet uit welke taak Hij je gegeven heeft – je dient Hem ermee. En Hij zegt dat je alles wat je doet van harte moet doen (een mooie omschrijving, vind ik, want dat betekent dat je het met vreugde doet), als voor Hem. Dien de Heer met vreugde, met blijdschap. Dat is geen optie.”

Joni Eareckson Tada


woensdag 7 december 2016

Geen touwtje zonder thuisblijvers

In de kranten en in de sociale media kwam ik het overal tegen: het 'touwtje uit de brievenbus' van Jan Terlouw. Via uitzending gemist heb ik de toespraak van deze oud-politicus toch maar even teruggeluisterd. In veel dingen heeft hij gelijk denk ik, vertrouwen hebben in elkaar is ontzettend belangrijk en het is de basis voor onze samenleving. Toen ik in het Nederlands Dagblad deze column las, trof onderstaand gedeelte mij.

'Een oude man die terugblikt, dat wordt snel nostalgie die jonge mensen eerder in de kou zet dan verwarmt. Zoals dat touwtje uit de brievenbus. Het was een sterk symbool voor het vertrouwen onder buurtgenoten, maar het ging over een tijd dat er overdag vaak iemand thuisbleef, de vrouw des huizes veelal, en dat de samenleving minder multicultureel was. Ook dat moet je niet romantiseren, maar het maakte verschil. En juist op die twee thema’s – beide ouders een baan; de multiculturele samenleving is goed voor ons – hebben eerwaarde politici als Terlouw jarenlang nadrukkelijk ingezet.'

Opvallend vond ik het dat in deze column dit aspect benoemd werd door Reina Wiskerke. En ze heeft helemaal gelijk. Een touwtje hang je alleen uit de brievenbus als er iemand thuis is. En vandaag de dag zijn er overdag nauwelijks meer (jonge) moeders thuis. Van alle kanten worden ze aangemoedigd om naast de zorg voor hun kinderen en het runnen van het huishouden óók nog een baan buitenshuis te zoeken. En het liefst fulltime zodat ze genoeg verdienen om als vrouw hun eigen 'rok' op te kunnen houden.

Ik wil het kort houden in dit blogbericht (ik zou er een boek over kunnen schrijven) en begrijp wat de 'oudere staatsman' uit Twello bedoelt, maar als we het 'touwtjes-principe' werkelijk weer in zouden willen voeren in onze samenleving, moeten we toch echt andere keuzes maken en zouden moeders juist weer gestimuleerd moeten worden om thuis voor hun kinderen te zorgen. Dan zouden hele wijken fleurig worden van al die touwtjes die uit de brievenbussen hangen. Het is misschien een romantisch beeld maar oh, wat verlang ik hiernaar...


dinsdag 15 november 2016

Opgeruimd - Marie Kondo

'Mag ik jouw kamer opruimen voor vijf gulden?', vroeg ik aan mijn zusje toen we nog klein waren. Ik weet niet wie er blijer was toen ze hiermee instemde. Ook mijn moeder vond het heerlijk dat onze kamers opgeruimd werden.

Het zat er inderdaad al jong in bij mij... opruimen! Heerlijk vond ik dat. En, om eerlijk te zijn, houd ik er nog steeds van. Er is weinig dat zoveel voldoening geeft bij het huishoudelijk werk als opruimen, sorteren en ordenen.
Toen ik het boek 'Opgeruimd!' van Marie Kondo in handen kreeg, werd ik vanaf bladzijde één al enthousiast. Wat een herkenning vond ik en wat een inspiratie. Maar, ook juist voor mensen die niet zo van opruimen houden, staat het boek vol waardevolle tips. Opruimen kun je namelijk leren!

De Japanse Marie Kondo runt een gerenommeerd adviesbureau dat mensen leert hoe ze hun rommelige huizen kunnen transformeren in ruimtes vol rust en inspiratie. De sleutel tot succesvol opruimen is om alleen de zaken te bewaren waar je echt van houdt, en de rest weg te doen. Met een wachtlijst van drie maanden is haar 'KonMari-methode' voor opruimen, keuzes maken en organiseren een internationaal fenomeen.
Hoewel het rigoureuze 'wegdoen' van overbodige spullen soms wel erg ver gaat, vind ik haar aanpak zeker de moeite waard om te overwegen. Vaak stop je spullen namelijk weer in een doos op zolder om ze vervolgens een jaar later weer tegen te komen. Je kunt spullen die je echt niet meer wilt hebben of gebruiken het beste direct weggeven, wegbrengen of weggooien. Het ruimt niet alleen op in je huis maar ook in je hoofd!

Hieronder kun je zien wat Marie Kondo er zelf van vindt.

         

Een klein minpuntje aan het boek is dat er aan het einde gesproken wordt over Yin en Yang. Ik begrijp dat dit voor de Japanse schrijver misschien vanzelfsprekend is maar wat mij betreft was dit niet nodig. Ook vind ik dat Kondo soms wel erg ver gaat in het omgaan met haar spullen. Zo hoef je wat mij betreft aan het einde van de dag je trui niet te bedanken dat je hem dragen mocht. Maar goed, de manier waarop zij het beschrijft, doet je wel weer nadenken over de vanzelfsprekendheid waarmee wij soms omgaan met onze spullen. We zouden er misschien soms wel iets dankbaarder mee om kunnen gaan.

Opgeruimd! helpt je om op inspirerende wijze stap voor stap om je huis en je leven op orde te krijgen. Een must-read voor iedereen die van opruimen houdt of het juist wil leren!

Specificaties van het boek
Titel: Opgeruimd! De manier om orde en rust in je leven te brengen
Auteur: Marie Kondo
Gepubliceerd in: februari 2015
Uitgeverij: Lev. boeken – AW Bruna
Aantal pagina’s: 224
ISBN-13: 9789400505629
Formaat: paperback, ook verkrijgbaar als e-book 


woensdag 9 november 2016

De belangrijkste bediening van je leven

Hoe meer ik lees in het boek '100 bemoedigingen voor moeders' hoe meer ik ook inderdaad bemoedigd word. Onderstaand stukje vind ik perfect passen op dit weblog en wil ik dan ook graag met jullie delen.

'Een jonge moeder vertelde mij eens dat ze verjaardag van familie en vrienden erg moeilijk vond. Vaak kreeg ze dan de vraag wat voor werk ze deed. Wanneer ze vertelde dat ze thuisblijfmoeder was, werd haar gevraagd of haar zoontje niet naar een kinderdagverblijf ging, en vertelde men dat dat zo goed voor hem zou zijn. Ze durfde soms bijna niet te zeggen dat ze fulltime moeder was en dat ze haar kinderen graag om zich heen had.

Misschien herken je jezelf wel in deze vrouw. Als er gevraagd wordt naar wat je doet, bedoelt men bijna altijd werk buitenshuis. Verlies de moed niet, lieve moeder. Je bent betrokken bij de belangrijkste bediening van je leven. Je traint, onderwijst, verzorgt en voedt de volgende generatie. Wat een voorrecht om zo intensief betrokken te zijn bij je kinderen en hun te onderwijzen in de wegen van de Heere. In Deuteronomium 6:7 worden we opgeroepen om de woorden van de Heere onze kinderen in te prenten als we neerliggen en als we opstaan. Wie spreekt erover met je kinderen als jij het niet doet? Een klein kind absorbeert alles wat het ziet, hoort en voelt. Wat jij leert en zegt, wat de atmosfeer in je huis is, vormt jouw kind voor zijn leven; en degene die door jou gevormd is, zal ook weer anderen in zijn leven beïnvloeden. Jouw invloed raakt niet alleen hem, maar ook generatie na hem; andere mensen, de kerk en de samenleving. Misschien kom je zelf niet uit een godvrezende familie, maar met Gods hulp kun je het begin zijn van een godvrezende generatie.

In Zijn barmhartigheid heeft God ons de bediening van 'moeder' gegeven. Hij Zelf heeft ons uitgekozen voor onze kinderen. Hij is onze Opdrachtgever. Draag de titel 'moeder' met trots en bemoedig elkaar in deze belangrijke taak. Misschien ken je het volgende gezegde wel: 'The hand that rocks the cradle rules the world', oftewel: 'De hand die het ledikantje wiegt, regeert de wereld'. Wie weet wordt jouw kind wel de nieuwe minister-president!'

donderdag 27 oktober 2016

Organizing Agenda - losbladig systeem

Niet zo lang geleden heb ik jullie enthousiast gemaakt voor de Organizing Agenda van 2017. Tot nu toe heb ik altijd het exemplaar met de plastic ringband in de schijnwerpers gezet maar omdat er sinds dit jaar een prachtige nieuwe versie van deze agenda beschikbaar is, wil ik deze graag ook onder jullie aandacht brengen.
Vorige week kreeg ik namelijk deze prachtige platinum uitgave voor mijn verjaardag van mijn man en ik ben er reuze blij mee!

Ga naar de shop om hem te bestellen.
Hij is echt mooi! Het is een prachtige leren agendaomslag met kleurige agendavulling. Zelf heb ik gekozen voor platinum maar er is ook een aqua- of coral-versie. Plan-Point geeft er zes beschrijfbare tabbladen en twee plastic mapjes bij. Ook stoppen ze in ieder pakket een leuke bladwijzer met wisselend ontwerp. Je kunt je agenda helemaal persoonlijk maken door er je eigen foto’s, aantekeningen en printjes aan toe te voegen. De drukknoopsluiting houdt de agenda goed dicht in je tas en is versierd met een schattige metalen charm. De hele agenda is gewoon een klein feestje!

De agenda is een lust voor het oog en erg praktisch. De schrijfruimte is zelfs nog iets groter dan de versie met de plastic ringband omdat de agenda nét iets groter is.

Bekijk het filmpje hieronder eens om te zien hoe handig deze uitgave is.


     

Dit ontvang je wanneer je het Plannerpakket Deluxe bestelt:
  • Leren agendaomslag met opbergvakken en penhouder
  • De Organizing Agendavulling 2017 (inclusief 2 plastic insteekhoesjes, 4 vellen gekleurde herinneringsstickers en kortingsbonnen)
  • 6 gelamineerde beschrijfbare tabbladen
  • 1 bladwijzer
  • 2 plastic insteekhoesjes voor foto's of bonnetjes

Dit zit er allemaal in de agenda:
  • Wekelijks ruimte voor boodschappen, maaltijden en huishoudelijke klussen
  • 2 plastic insteekmapjes voor foto's of bonnetjes
  • 4 vellen gekleurde herinneringsstickers
  • Dagelijkse zakelijke uren- onkosten- en kilometerregistratie
  • Maandelijkse tips voor leuke uitstapjes
  • Maandplanner voor budget, bespaardoelen en to do’s.
  • Planners voor het bijhouden van o.a. opruim- en onderhoudsklussen, verjaardagen en feestdagen
  • 18 pagina’s met tips over organizing, timemanagement, geld en huishouden
  • Kortingsbonnen voor lekker veel korting op leesvoer, cursussen en slimme producten
Een echte aanrader voor elke manager van het gezin die haar zaakjes goed op orde wil houden :)


maandag 17 oktober 2016

Ontspullen en loslaten is soms een hele kunst

We komen om in onze spullen. Kasten puilen uit, zolders en kelders liggen propvol. Tijd dus om te ontspullen. Waarom hechten we zo aan al die dingen en waarom durven we ze niet los te laten?  En zijn we inderdaad gelukkiger zonder al die ballast?

Het zijn de vragen waar Kruispunt verslaggever Inès ten Berge in haar eigen uitpuilende woning tegenaan loopt. Opruimcoach MarjolijnAnkum schiet te hulp. Zij constateert dat mensen vaak hechten aan spullen omdat er een emotionele lading aan vastzit.

Iedereen die zou willen beginnen met opruimen, ontspullen en loslaten of (zoals ik) juist erg van opruimen houdt, zou onderstaande uitzending echt even moeten kijken. Mooi om te zien dat ook in deze uitzending het boek van Marie Kondo 'Opgeruimd' weer genoemd wordt. In dit blogbericht van vorige week schreef ik er ook over. 


Klik hier voor de uitzending van Kruispunt 

Op de website van Marjolijn vind je trouwens een hele leuke online training over opruimen die in november van start gaat. Je kunt je nog aanmelden hiervoor als je interesse hebt. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AddThis